How to Stop Black-and-White Thinking

<<Δεν με ακούει ποτέ>>

<<Πάντα ξεχνάω τα γενέθλια των φίλων μου>>

<<Είσαι το χειρότερο πρόσωπο που ξέρω>>

Σκέφτεστε ή μιλάτε ποτέ με όλα-ή-τίποτα τρόπο; Έχετε την τάση να βλέπεται τα πράγματα με ακραίο τρόπο; Αν ναι, πιστεύετε ότι σας βοηθάει αυτός ο τρόπος σκέψης;

Το όλα-ή-τίποτα μπορεί να παίξει σημαντικό παράγοντα στην παρεμπόδιση της ευτυχίας. Επειδή η ζωή δεν μπορεί να μπει σε απλοϊκές κατηγορίες η νοοτροπία όλα-ή-τίποτα είναι παράλογη. Επιπλέον, ίσως πιστεύουμε πως το να κατηγοριοποιούμε τους εαυτούς μας, τους άλλους, τις καταστάσεις, τις εθνικότητες, τα φύλα, τα επαγγέλματα κτλ. θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα, όμως η απολυτότητα στη σκέψη περιορίζει τις επιλογές μας και μας κάνει να δρούμε παρορμητικά και μερικές φορές, αυτό-καταστροφικά.

Για παράδειγμα, όταν αντιμετωπίζουμε δύσκολες καταστάσεις, λέμε στους εαυτούς μας, <<Δεν το αντέχω αυτό!>>, και αυτή η καταστροφολογία είναι πολύ πιθανό να μας οδηγήσει σε αρνητικές τεχνικές διαχείρισης όπως, απομόνωση, εθιστική συμπεριφορά, αυτό τραυματισμό, αυτό-αφορισμό, ή εκδικητικές συμπεριφορές.

Όταν είμαστε ακραία τρομαγμένοι ή οργισμένοι, δεν σκεφτόμαστε καθαρά. Οπότε, μαθαίνοντας να ασκούμε μια πιο ισορροπημένη, ή διαλεκτική σκέψη, βοηθάμε στο να κατευνάσουμε το άγχος μας, στο να δούμε τις επιπλοκές των καταστάσεων και να στο να δράσουμε με πιο αποτελεσματικές μεθόδους.

Η διαλεκτική σκέψη σημαίνει πως εξασκούμε πεποιθήσεις όπως:

·         Μια κατάσταση μπορεί να αντιμετωπιστεί με περισσότερους από έναν τρόπους.

·         Ένα πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί με περισσότερους από έναν τρόπους.

·         Δύο άτομα μπορούν να δουν την ίδια κατάσταση με διαφορετικούς τρόπους και οι δύο άνθρωποι μπορούν να έχουν δίκιο.

·         Οι ακραίες λέξεις όπως "πάντα", "ποτέ" και "είτε-είτε" μπορούν να αντικατασταθούν από "συχνά", "κατά περιόδους" ή "σπάνια".

·         Μπορούμε να ανεχτούμε τη σύγχυση και να μην γνωρίζουμε απολύτως τα πάντα για μια κατάσταση.

·         Μπορούμε να θέλουμε τα πράγματα να παραμείνουν τα ίδια και να αναγνωρίσουμε ότι η αλλαγή είναι αναπόφευκτη.

·         Μπορούμε να καταλάβουμε γιατί κάποιος μπορεί να θέλει να κάνουμε κάτι και επίσης να πούμε όχι στο αίτημα.

·         Μπορούμε να απολαύσουμε να είμαστε μόνοι μερικές φορές και να μας λείπει η παρέα άλλων ανθρώπων.

·         Μπορούμε να διασκεδάσουμε σε ένα πάρτι και επίσης να φανταστούμε πόσο όμορφη μπορεί να είναι η ανάγνωση ενός βιβλίου .

·         Μπορούμε να αγαπάμε κάποιον και να είμαστε θυμωμένοι μαζί του.

·         Χρησιμοποιούμε φράσεις όπως "Αισθάνομαι ..." και όχι "Είσαι [απότομος, αγενής, κλπ.] ..."

·         Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι σκέφτεται κάποιος άλλος ή τα συναισθήματά του. Ψάχνουμε για ενδείξεις και θέτουμε ξεκάθαρες ερωτήσεις.

·         Μπορούμε να είμαστε ευγενικοί και να θέτουμε κατάλληλα και σταθερά όρια.

·         Μπορούμε να αποδεχθούμε τους εαυτούς μας όπως θέλουμε και να θέλουμε επίσης να αλλάξουμε κάποια πράγματα σε αυτούς.

·         Μπορούμε να μην έχουμε τη διάθεση να κάνουμε κάτι και να είμαστε πρόθυμοι να το κάνουμε ούτως ή άλλως.

·         Μπορούμε να αμφισβητήσουμε την ικανότητά μας να πετύχουμε ένα έργο και να είμαστε πρόθυμοι να το προσπαθήσουμε οπωσδήποτε.

·         Μπορούμε να εκτιμήσουμε τόσο τις ομοιότητες όσο και τις διαφορές μεταξύ εμάς και άλλων ανθρώπων.

·         Μπορούμε να κατανοήσουμε γιατί κάποιος άλλος μπορεί να αισθάνεται κάπως (δηλ., Εξοργισμένος) και να του πούμε ότι η συμπεριφορά του δεν είναι αποδεκτή.

·         Μπορούμε να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να βιώσουν ένα ισχυρό συναίσθημα και επίσης να ελέγξουμε τη συμπεριφορά μας.

·         Μπορούμε να μοιραστούμε ορισμένα μυστικά με κάποιους ανθρώπους και να κρατάμε άλλα μυστικά για τον εαυτό μας.

·         Μπορούμε να ξοδέψουμε χρόνο κάνοντας δραστηριότητες που πρέπει να κάνουμε και να βρούμε επίσης χρόνο για να κάνουμε πράγματα που θέλουμε να κάνουμε.

Μετά από κάποιο διάστημα που ασκούμε διαλεκτική σκέψη και δράση, ενισχύουμε την ικανότητά μας να:

·         Προβλέψουμε διάφορα πιθανά αποτελέσματα σε ένα δίλημμα

·         Εκτιμήσουμε τις απόψεις των άλλων ανθρώπων

·         Αποφύγουμε τις παρορμητικές λέξεις και συμπεριφορές

·         Λαμβάνουμε αιτιολογημένες αποφάσεις, έχοντας ζυγίσει τα σχετικά πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα

·         Έχουμε υπομονή, περιέργεια, ανεκτικότητα και ταπεινότητα

·         Έχουμε πιο αρμονικές σχέσεις με άλλους ανθρώπους και με εμάς

Εν τέλει, βρίσκουμε τους εαυτούς μας να ζούνε σε έναν όλο και πιο ισορροπημένο και σοφό τρόπο, ικανούς να διατηρήσουμε την συναισθηματική μας ισορροπία ό,τι και αν αντιμετωπίζουμε.

Για να το πετύχουμε αυτό θα πρέπει να αφήσουμε την ανάγκη να έχουμε δίκαιο, έλεγχο και γνώση (που είναι ψευδαισθήσεις ούτος ή άλλως). Για πολλούς από εμάς, αυτό δεν επιτυγχάνεται εύκολα, αλλά η διαλεκτική σκέψη μας λέει ότι μπορεί να φοβόμαστε την αλλαγή και ταυτόχρονα να είμαστε πρόθυμοι να αλλάξουμε.